Σχετικά με εμάs

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο πατέρας των θεών, ο Δίας, ερωτεύτηκε κάποτε μια πανέμορφη νύμφη, την Ορτυγία. Προσπαθώντας να ξεφύγει από την καταδίωξή του, η Ορτυγία μεταμορφώθηκε σε ένα μικρό ορτύκι και άνοιξε τα φτερά της, πετώντας πάνω από το Αιγαίο. Ο Δίας, όμως, δεν σταμάτησε να την κυνηγά. Το μικρό πουλί, εξαντλημένο, έπεσε στη θάλασσα και χάθηκε στα νερά. Στο σημείο εκείνο γεννήθηκε ένα μικρό κομμάτι στεριάς, το οποίο ο Δίας καταδίκασε να παραμένει βυθισμένο κάτω από τη θάλασσα.

Ο Ποσειδώνας, ωστόσο, είχε άλλα σχέδια. Με ένα χτύπημα της τρίαινάς του, τράβηξε τη γη από τον βυθό και την έφερε στο φως. Έτσι γεννήθηκε ένα νησί: η Ορτυγία. Τα βάσανά του, όμως, δεν είχαν τελειώσει. Καθώς δεν ήταν ριζωμένο στον βυθό, το νησί παρασυρόταν από τα αγριεμένα κύματα, πλανώμενο στο Αιγαίο, μέχρι τη στιγμή που το διάλεξε η τιτανίδα Λητώ για να φέρει στον κόσμο τα δίδυμα παιδιά της, την Άρτεμη και τον Απόλλωνα.

Κυνηγημένη από τη θεά Ήρα, η Λητώ κατέφυγε στο περιπλανώμενο νησί. Μόλις πάτησε το πόδι της εκεί, τεράστιοι κίονες αναδύθηκαν από τα βάθη του Αιγαίου και στερέωσαν τη γη.
Λέγεται, μάλιστα, πως η ίδια η Λητώ το αλυσόδεσε με αόρατες, διαμαντένιες αλυσίδες.

Έτσι, η Ορτυγία έπαψε να περιφέρεται στη θάλασσα και πήρε το όνομα Δήλος, δηλαδή «Φανερή», γιατί φανερώθηκε μέσα από τα νερά. Από τότε έγινε ο ιερός τόπος και η θερινή κατοικία του χρυσόμαλλου θεού του φωτός, του Απόλλωνα.